Psychoterapia w publicznych poradniach psychologiczno - pedagogicznych

29 maja 2017r. w Warszawie odbyła się Ogólnopolska Konferencja Sekcji Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego: „Psychoterapia jako działalność postdiagnostyczna w poradniach psychologiczno – pedagogicznych”.

 

 W konferencji  uczestniczyła liczna grupa członków ZZ „Rada Poradnictwa”, w tym 3 członków  Zarządu Krajowego Związku: Małgorzata Korycińska, Elżbieta Słocińska, Ewa Tatarczak.
 Uczestnicy konferencji byli zgodni, że psychoterapia jest bardzo ważną  i bardzo potrzebną formą pracy postdiagnostycznej w poradniach, tym bardziej, że tylko 5 % dzieci i młodzieży ze zdiagnozowanymi problemami  zdrowia psychicznego  otrzymuje wsparcie i pomoc w ramach służby zdrowia a kolejne  25% z nich może liczyć na pomoc w poradniach psychologiczno – pedagogicznych.  70% dzieci i młodzieży z problemami  zdrowia psychicznego musi szukać wsparcia w sektorze niepublicznym ( pod warunkiem, że rodzinę stać finansowo na taką pomoc )
 Aktualnie w publicznych poradniach psychologiczno – pedagogicznych pracuje 1080 certyfikowanych psychoterapeutów.


Wybrane  problemy związane z  realizacją psychoterapii  w poradniach,  dostrzegane przez ZZ „Rada Poradnictwa”
1.    By zostać certyfikowanym psychoterapeutą  należy ukończyć studia wyższe a następnie przejść co najmniej 4-letnie szkolenie w określonym podejściu terapeutycznym obejmujące:
a.    nie mniej niż 700 godzin specjalistycznego praktycznego i teoretycznego szkolenia,
b.    własną 2-3 letnią psychoterapię odpowiednią dla modalności psychoterapii, której się uczy
c.    przynajmniej dwuletni okres ściśle superwizowanej praktyki psychoterapeutycznej w tym podejściu.
d.    zdać egzamin certyfikacyjny.
2.    Kształcenie w psychoterapii jest  bardzo drogie a koszty najczęściej ponoszą sami pracownicy poradni (dość  rzadko zdarza się dofinansowanie do tej formy szkoleń )
3.    Psychoterapeuta  nie jest zawodem regulowanym w polskim systemie prawnym.  Nie ma  aktu prawnego rangi ustawowej regulującego  pojęcia „psychoterapeuty” i „psychoterapii” ( uważamy, że luka ta powinna być pilnie wypełniona )
4.    Psychoterapeuci, na poziomie ustawowym, nie posiadają także zdefiniowanej tajemnicy zawodowej, a co za tym idzie - nie posiadają prawnych środków ochrony tajemnicy zawodowej ( chyba, że wykonują jednocześnie zawód, który daje im takie gwarancje )
5.    Posiadanie certyfikatu psychoterapeuty nie daje żadnych formalnych kwalifikacji  dla nauczyciela pracującego w poradni psychologiczno – pedagogicznej,  ponieważ na gruncie prawa oświatowego tylko dyplomy studiów wyższych i podyplomowych ( wcześniej także kursów kwalifikacyjnych ) są potwierdzeniem posiadanych kwalifikacji; innymi słowy - certyfikat psychoterapeuty w oświacie  jest tylko  potwierdzeniem posiadania  odpowiednich umiejętności
6.    W małych kadrowo poradniach bardzo trudno jest oddzielić  rolę diagnosty od roli psychoterapeuty ( warunek  konieczny ) z uwagi na wielość zadań, które są realizowane w poradniach; rozwiązanie takie jest możliwe tylko w poradniach specjalistycznych, natomiast w Polsce najwięcej jest tzw. poradni rejonowych
7.    Obciążenie pracą pracowników poradni  wpływa także negatywnie na częstotliwość spotkań terapeutycznych,  a co za tym idzie – może mieć ujemny wpływ na  efektywność pracy terapeutycznej.

 ZZ „Rada Poradnictwa”  zwraca się z prośbą o przesyłanie konkretnych pomysłów,  dotyczących rozwiązania istniejących problemów związanych z realizacją psychoterapii w poradniach psychologiczno – pedagogicznych.
 Zapraszamy do dyskusji na powyższy temat z nadzieją, że może uda nam się wypracować  wspólnie takie rozwiązania, które będziemy mogli przedłożyć w Ministerstwie Edukacji Narodowej jako rozwiązania systemowe.

Korespondencję prosimy kierować na adres mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.