29 maja 2017r. w Warszawie odbyła się Ogólnopolska Konferencja Sekcji Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego: „Psychoterapia jako działalność postdiagnostyczna w poradniach psychologiczno – pedagogicznych”.
W konferencji uczestniczyła liczna grupa członków ZZ „Rada Poradnictwa”, w tym 3 członków Zarządu Krajowego Związku: Małgorzata Korycińska, Elżbieta Słocińska, Ewa Tatarczak.
Uczestnicy konferencji byli zgodni, że psychoterapia jest bardzo ważną i bardzo potrzebną formą pracy postdiagnostycznej w poradniach, tym bardziej, że tylko 5 % dzieci i młodzieży ze zdiagnozowanymi problemami zdrowia psychicznego otrzymuje wsparcie i pomoc w ramach służby zdrowia a kolejne 25% z nich może liczyć na pomoc w poradniach psychologiczno – pedagogicznych. 70% dzieci i młodzieży z problemami zdrowia psychicznego musi szukać wsparcia w sektorze niepublicznym ( pod warunkiem, że rodzinę stać finansowo na taką pomoc )
Aktualnie w publicznych poradniach psychologiczno – pedagogicznych pracuje 1080 certyfikowanych psychoterapeutów.
Wybrane problemy związane z realizacją psychoterapii w poradniach, dostrzegane przez ZZ „Rada Poradnictwa”
1. By zostać certyfikowanym psychoterapeutą należy ukończyć studia wyższe a następnie przejść co najmniej 4-letnie szkolenie w określonym podejściu terapeutycznym obejmujące:
a. nie mniej niż 700 godzin specjalistycznego praktycznego i teoretycznego szkolenia,
b. własną 2-3 letnią psychoterapię odpowiednią dla modalności psychoterapii, której się uczy
c. przynajmniej dwuletni okres ściśle superwizowanej praktyki psychoterapeutycznej w tym podejściu.
d. zdać egzamin certyfikacyjny.
2. Kształcenie w psychoterapii jest bardzo drogie a koszty najczęściej ponoszą sami pracownicy poradni (dość rzadko zdarza się dofinansowanie do tej formy szkoleń )
3. Psychoterapeuta nie jest zawodem regulowanym w polskim systemie prawnym. Nie ma aktu prawnego rangi ustawowej regulującego pojęcia „psychoterapeuty” i „psychoterapii” ( uważamy, że luka ta powinna być pilnie wypełniona )
4. Psychoterapeuci, na poziomie ustawowym, nie posiadają także zdefiniowanej tajemnicy zawodowej, a co za tym idzie - nie posiadają prawnych środków ochrony tajemnicy zawodowej ( chyba, że wykonują jednocześnie zawód, który daje im takie gwarancje )
5. Posiadanie certyfikatu psychoterapeuty nie daje żadnych formalnych kwalifikacji dla nauczyciela pracującego w poradni psychologiczno – pedagogicznej, ponieważ na gruncie prawa oświatowego tylko dyplomy studiów wyższych i podyplomowych ( wcześniej także kursów kwalifikacyjnych ) są potwierdzeniem posiadanych kwalifikacji; innymi słowy - certyfikat psychoterapeuty w oświacie jest tylko potwierdzeniem posiadania odpowiednich umiejętności
6. W małych kadrowo poradniach bardzo trudno jest oddzielić rolę diagnosty od roli psychoterapeuty ( warunek konieczny ) z uwagi na wielość zadań, które są realizowane w poradniach; rozwiązanie takie jest możliwe tylko w poradniach specjalistycznych, natomiast w Polsce najwięcej jest tzw. poradni rejonowych
7. Obciążenie pracą pracowników poradni wpływa także negatywnie na częstotliwość spotkań terapeutycznych, a co za tym idzie – może mieć ujemny wpływ na efektywność pracy terapeutycznej.
ZZ „Rada Poradnictwa” zwraca się z prośbą o przesyłanie konkretnych pomysłów, dotyczących rozwiązania istniejących problemów związanych z realizacją psychoterapii w poradniach psychologiczno – pedagogicznych.
Zapraszamy do dyskusji na powyższy temat z nadzieją, że może uda nam się wypracować wspólnie takie rozwiązania, które będziemy mogli przedłożyć w Ministerstwie Edukacji Narodowej jako rozwiązania systemowe.
Korespondencję prosimy kierować na adres mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.