Związek Zawodowy „Rada Poradnictwa” rozpoczyna działania związane z wyjaśnieniem wątpliwości dotyczących  konstytucyjności.

Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 13 lutego 2013r. w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno – pedagogicznych, w tym poradni specjalistycznych (Dz.U.2013. poz.199 )

Wątpliwości budzą:

1. Brak merytorycznych rozwiązań dotyczących zasad działania publicznych poradni psychologiczno – pedagogicznych zamieszczonych w Ustawie z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004r. Nr 126, poz. 2572 z późn. zm ).

Przepis art. 71 ust. 1 pkt.2 , który stanowi podstawę do wydania rozporządzenia, nasuwa zastrzeżenia z punktu widzenia art. 92 ust. 1 Konstytucji RP ( Rozporządzenia są wydawane przez organy wskazane w Konstytucji, na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Upoważnienie powinno określać organ właściwy do wydania rozporządzenia i zakres spraw przekazanych do uregulowania oraz wytyczne dotyczące treści aktu ).

W związku z powyższym należy zauważyć, że rozporządzenie wydane na podstawie upoważnienia, które nie spełnia wymogów konstytucyjnych także nie spełnia standardów konstytucyjnych.

1. zapis § 10 ust.1 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 13 lutego 2013r. w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno – pedagogicznych, w tym poradni specjalistycznych.

W kontekście Ustawy o systemie oświaty obowiązek realizacji polityki oświatowej państwa jest zadaniem delegowanym dla kuratorów oświaty oraz publicznych placówek doskonalenia nauczycieli prowadzonych przez ministrów właściwych do spraw oświaty i wychowani, kultury i ochrony dziedzictwa narodowego oraz rolnictwa. Wymóg  realizacji określonych, konkretnych  zadań przez podmioty systemu oświaty  inne niż wskazane w Ustawie  - nie może ich dotyczyć.

W swoich działaniach ZZRP bierze pod uwagę możliwość skierowania sprawy do Trybunału Konstytucyjnego.

Przypominamy:

1. Skutkiem orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego o niekonstytucyjności zaskarżonych przepisów jest utrata mocy obowiązującej regulacji niezgodnej z Konstytucją
2. W odniesieniu do prawodawcy obowiązek wykonywania orzeczeń TK polega na dokonywaniu takich zmian w systemie prawa, które zapewnią, że system prawa będzie spójny
3. Wykonywanie orzeczeń TK jest obowiązkiem zarówno prawodawcy  jak i organów stosujących prawo. Źródłem tego obowiązku jest moc powszechnie obowiązująca orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego w związku:
   1. z zasadami państwa prawnego
   2. legalizmu
   3. nadrzędności Konstytucji