Praca w poradni psychologiczno-pedagogicznej to codzienne mierzenie się z różnymi kryzysami naszych podopiecznych. Wymaga ona najwyższych kompetencji, empatii i odporności. Niestety, coraz częściej nauczyciele specjaliści stają w obliczu sytuacji konfrontacyjnych. Chociaż zrozumienie dla silnych emocji klientów jest wpisane w nasz zawód, istnieje wyraźna, nieprzekraczalna granica – jest nią prawo. Nasza cierpliwość powinna kończyć się  tam gdzie pojawiają się groźby, zniewagi czy przemoc werbalna i fizyczna. 

Prezentowana w oficjalnych komunikatach rządowych interpretacja wyników badania PISA 2025 – akcentująca pozycję polskich uczniów powyżej średniej OECD oraz UE – charakteryzuje się dużym stopniem powierzchowności. Przyjęcie takiej optyki służy maskowaniu pilnej potrzeby podjęcia debaty nad strukturalną zapaścią systemu oświaty, zastępując merytoryczną dyskusję bezkrytyczną retoryką sukcesu.

5 listopada 2026 roku wejdą w życie kluczowe zmiany w Kodeksie pracy, które redefiniują pojęcie mobbingu. Nowelizacja wprowadza m.in. jasny katalog zachowań mobbingowych oraz znosi konieczność wykazania rozstroju zdrowia, aby ubiegać się o zadośćuczynienie. Na pracodawców zostaną również nałożone nowe, bardziej rygorystyczne obowiązki prewencyjne.

Prestiż zawodu nauczyciela to pojęcie wielowymiarowe, obejmujące autonomię, bezpieczne środowisko pracy, status społeczny oraz adekwatne wynagrodzenie.

Od ponad dwudziestu lat obserwujemy postępującą degradację materialną naszej grupy zawodowej. Choć finanse nie zrekompensują braku należnego szacunku społecznego, to wysokość nakładów na pensje pedagogów stanowi bezpośredni dowód na to, jak władze publiczne polaryzują i marginalizują nasz wkład w rozwój kraju.